กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อน้าหวังได้ยินโจวไป๋พูดเช่นนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะร่างชะงัก
“เอ่อ... นี่มันไม่ปกติหรอกเหรอ?
ตอนนี้สภาพแวดล้อมไม่เหมือนเดิมแล้ว อารมณ์ความรู้สึกย่อมต้องไม่เหมือนเดิมเป็นธรรมดา
ฉันก็ยังเป็นน้าหวังคนเดิมที่ช่วยออกมาจากเมือง A ไงล่ะ”
พอพูดจบ เธอก็ยิ้มให้โจวไป๋ด้วยสีหน้าที่ดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาตินัก
ทว่าสีหน้าบนใบหน้าของโจวไป๋กลับยิ่งทวีความเคร่งขรึมขึ้น
“เกมเรื่องสยองขวัญ? NPC? แล้วยังมีบุคคลสำคัญอีกเหรอ?
น้าหวัง น้าลองฟังคำพวกนี้ดูสิ น้าคิดว่ามันปกติไหมล่ะ?”
ไม่ใช่แค่เรื่องพวกนี้ แม้กระทั่งพละกำลังแขนของโจวไป๋ในตอนนั้น ก็ได้รับการยกระดับขึ้นหลังจากที่ค้นพบน้าหวังแล้วเช่นกัน