กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“คุณห้ามพูดส่งเดชอีกนะ มันจะทำให้ตกใจนักศึกษา” โจวไป๋เตือนครูหวังระหว่างทาง
เมื่อทั้งสองมาถึงหน้าประตูโรงอาหาร ก็เห็นหลัวเสวี่ยยืนเท้าเอวอย่างองอาจน่าเกรงขามอยู่หน้าโต๊ะอาหารตามลำพัง คอยใส่ใจเพื่อนนักศึกษาทุกที่นั่งอยู่ตลอดเวลา
ภายใต้การกำกับดูแลของเธอ นักศึกษาทุกคนเมื่อกินอาหารเย็นเสร็จแล้ว ต่างก็นั่งอยู่ที่ตำแหน่งของตนเป็นอย่างดี ไม่มีใครวิ่งไปทั่วเลย
เมื่อได้เห็นภาพนี้ หัวใจที่แขวนเติ่งมาตลอดทางของโจวไป๋จึงค่อยโล่งอกลงได้ในที่สุด
“ครูโจว” เมื่อเห็นโจวไป๋เดินเข้ามา หลัวเสวี่ยก็ร้องเรียกเขาอย่างดีอกดีใจหนึ่งเสียง
ต่อมานักศึกษาคนอื่น ๆ ก็พากันหันกลับมาตามมา
“จางซิง เธอตามฉันออกมาหน่อย”