ตอนที่ 556 ได้รับกุญแจ

โจวไป๋ปล่อยมือของครูคณิตศาสตร์

จากนั้น จึงได้แต่มองตาปริบ ๆ คอยดูครูคณิตศาสตร์ถูกความมืดกลืนกิน ทั้งหมดหายไปอย่างสิ้นเชิงตรงหน้า

"เขา... เขา... เขา..."

ครูหวังทรุดนั่งลงกับพื้น ใช้นิ้วมือชี้ไปที่ไปยังจุดที่ครูคณิตศาสตร์หายตัวไปด้วยความหวาดกลัว

"เขายังไม่ตาย" โจวไป๋เอ่ย

การถูกความมืดกลืนกิน ไม่ได้หมายถึงว่าจะต้องความตาย

เหมือนกับในห้องเรียนที่มืดสนิทเหล่านั้น แท้จริงแล้วก็มีคนอยู่ข้างในเช่นกัน

ตอนที่โจวไป๋เคาะหน้าต่างแก้วให้เกิดเสียงเมื่อครู่นี้ ตรงนั้นก็มีคนตอบรับเขากลับมาไม่ใช่หรือ?

ผืนความมืดตรงหน้านี้ ก็แค่เหมือนจอผ้าสีดำผืนหนึ่งที่บดบังสักแห่งในสายตาไปเท่านั้น

พวกเขาไม่ได้ตาย และก็ไม่ได้จากไปสถานที่แห่งนี้