กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลินดารับมันฝรั่งทอดกรอบในมือของโจวไป๋ไปด้วยรอยยิ้มหน้าบาน
“ต่อห้องพักเหรอคะ? ไม่มีปัญหา คุยกันง่ายอยู่แล้ว
แต่ถ้าคุณจะต่อห้องพักละก็……”
เธอพูดพลางก้มศีรษะ เก็บมันฝรั่งทอดกรอบเข้าไปในลิ้นชักของตนเอง
โจวไป๋จ้องมองการเคลื่อนไหวบนมือของเธอ
เมื่อได้ยินจุดหักมุมอย่างเห็นได้ชัดในถ้อยคำของเธอ ในใจก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกวูบ
เกิดอะไรขึ้น? มีเหตุเปลี่ยนแปลงงั้นหรือ?
น้ำเสียงของลินดาหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง หลังจากเก็บมันฝรั่งทอดกรอบเข้าลิ้นชักเป็นอย่างดีแล้ว จึงค่อยยิ้มพลางกล่าวกับโจวไป๋
“เมื่อกี้คุณคิดว่าฉันจะขึ้นราคาใช่ไหมล่ะคะ?
ฮ่า ๆ ฉันจะเป็นคนแบบนั้นไปได้ยังไงกัน?”