กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
คนเดินถนนที่ถูกเขาจ้องมองอย่างกะทันหัน ทีแรกสะดุ้งตกใจเพราะเขา
พอเห็นชัดเจนว่าอีกฝ่ายอ่อนแอจนแทบจะใกล้ตาย ก็ได้สติกลับมาทันที เดินด่าทอพึมพำเข้าไป แล้วเตะใส่เขาไปหลายทีติดต่อกัน
โจวไป๋ยืนอยู่ข้างหน้าต่าง มองเห็นคนที่กลายพันธุ์อย่างรุนแรงคนนั้น ถูกเตะจนไม่มีเรี่ยวแรงจะโต้กลับแม้แต่น้อย
ร่างกายของเขาขดตัวอยู่ เล็บมือจิกคว้าเข้าใส่เข้าใส่พื้น ร่างอันผอมแห้งแรงน้อยทนรับความเจ็บปวด
ทว่าดวงตาสีแดงคู่หนึ่ง กลับยังคงจ้องเขม็งไปยังคนที่เตะเขา
ช่างเป็นคนที่ทั้งอ่อนแอทั้งดื้อรั้นจริง ๆ
คนที่น่าเวทนาในเมืองนี้มีมากเกินไป โจวไป๋ไม่อาจทำอะไรเพื่อพวกเขาได้ทุกคน
ไม่อาจทนเห็นต่อไปได้อีก จึงละสายตา มือที่ค้ำผ้าม่านไว้ต้องการจะปล่อยห้อยลง