กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋เดินนำหน้า พาเผิงเจ้าอ้วนเดินไปทางคนที่นอนอยู่บนพื้น
แต่ทั้งคู่ยังเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ทันใดนั้นเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยกำลังเดินไปหาทิศทางเดียวกัน
นั่นคือ “หนูน้อย” ที่ละโมบอยากได้ลูกกวาดในมือของเผิงเจ้าอ้วนเมื่อคืน
แม้เขาจะหันหลังให้โจวไป๋ แต่โจวไป๋ก็ยังจำได้ว่าเป็นร่างผอมเล็กกับเสื้อผ้าสีเทามอมแมมของเขา
“นั่นมัน... นั่นมัน...”
เผิงเจ้าอ้วนก็จำได้ว่าเป็นเด็กชายตัวเล็กที่มีปากแหลมคนนั้นเช่นกัน
เขายื่นมือชี้ไปที่อีกฝ่าย ตั้งใจจะเตือนโจวไป๋
โจวไป๋กดมือที่เขาใช้ชี้ไปที่อีกฝ่ายลง แล้วหยุดลงสังเกตความเคลื่อนไหวทางนั้นก่อน