กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“พี่น้อง พี่น้อง เป็นอะไรไป? ตรงนั้นมีคนเหรอ?”
มือของเหล่าโม่แกว่งไปมาตรงหน้าโจวไป๋อีกครั้ง
เขามาอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวชแห่งนี้นานขนาดนี้ ย่อมรู้อยู่แล้วว่าผู้ป่วยที่นี่มักจะมองเห็นสิ่งของที่ไม่ควรเห็นอยู่บ่อย ๆ
โจวไป๋เก็บกลับสายตามาแล้วมองไปยังเขา
“ตรงนั้นจะมีคนได้ยังไง คุณเห็นเหรอ?”
เหล่าโม่ถูกเขาถามจนชะงักงัน จากนั้นกลับหัวเราะลั่นขึ้นมา
“ฮ่า ๆ ๆ...
น่าสนใจ
สัมผัสทั้งหกของฉันเป็นอย่างที่คิดจริง ๆ ด้วย”
โจวไป๋ปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ลุกขึ้นเดินไปที่ข้างประตู