กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เหล่าโม่ ฉันรู้ว่านายตีฉันไม่ได้
แต่นายก็ใช่ว่าจะเอาระบายอารมณ์กับถังขยะได้ทุกครั้งนะ”
หนุ่มแว่นยิ้มพลางพูดหยอกล้อเหล่าโม่
ทำเอาเหล่าโม่โกรธจนแทบจะมีควันออก “เจ้าเด็กเหลือขอ ตอนกลางคืนเวลานอนหลับนายเปิดตานอนไว้จะดีกว่า”
หนุ่มแว่นแบออกอย่างไม่สำคัญ พลางยิ้มแล้วเดินเข้ามา
ตอนที่เดินผ่านถังขยะใบนั้น เขายังก้มตัวลงและถือโอกาสพยุงมันขึ้นมา
“นายเตะถังขยะของฉันเป็นประจำก็ช่างเถอะ
ทำไมตอนนี้ถึงยังไปเตะของคนอื่นอีกล่ะ?
ฉันน่ะเคยชินไปแล้ว แต่คนอื่นคงไม่แน่หรอกนะ”
ตอนที่หนุ่มแว่นเดินเข้าประตูมา ในมือถือซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มอยู่ซองหนึ่ง