กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ผู้ป่วย? ผู้ป่วย? คุณจะตอบฉันหรือยังคะ?
ตอนนี้ฉันกำลังมอบความห่วงใยให้คุณอยู่นะ ไม่ได้แอบสอดแนมเรื่องส่วนตัวของคุณสักหน่อย”
หมอหญิงที่ถักผมเปียเกลียวเร่งเร้าโจวไป๋อีกครั้ง
โจวไป๋ไม่มีวิธีการ ทำได้เพียงแสร้งทำเป็นโมโหอีกรอบแล้วเอ่ยขึ้น
“สิ่งของน้อยขนาดนั้น ผมไปแล้วก็ใช่ว่าจะได้กินเสียหน่อย
สู้ไม่ไปเลยยังดีกว่า”
กฎการเอาชีวิตรอดในโรงพยาบาลจิตเวช A (สีแดง) ข้อที่ห้า
【แปดโมงเช้า เที่ยงวัน และหกโมงเย็นเป็นเวลาอาหาร ต้องมุ่งหน้าไปให้ตรงเวลา อาหารในโรงอาหารมีจำกัด หากคุณไปช้า อาจจะไม่มีข้าวให้กิน】
โชคดีที่กฎระเบียบข้อนี้บอกเพียงแค่ให้มุ่งหน้าไปให้ตรงเวลา ไม่ได้บอกว่าต้องไปให้ได้อย่างแน่นอน