ตอนที่ 384 ของเล่นที่ถูกทอดทิ้ง

โจวไป๋ขมวดคิ้วครุ่นคิดมาตรการรับมือเพื่อคลี่คลายทางตัน เขายื่นมือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้ออีกครั้ง แล้วหยิบออกมาเป็นด้ายแดงสี่เส้นที่ตนเองเตรียมไว้ล่วงหน้า

อาเจินเห็นด้ายแดงที่โจวไป๋ถืออยู่ในมือ ใบหน้าก็โผล่ออกมาเป็นสีหน้าหวาดกลัวเหมือนกับพ่อหลิน

“พวกคุณหวาดกลัวด้ายแดงพวกนี้กันหมด ทำไมล่ะ?”

อาเจินลุกขึ้นยืน ถอยหลังไปสองก้าว แผ่นหลังแนบชิดกำแพง พยายามอยู่ห่างจากโจวไป๋ให้มากที่สุด

“นายรู้จักหุ่นเชิดสายไหม?

สำหรับพวกเรา มีแค่แขนขาของหุ่นเชิดสายเท่านั้นแหละที่จะถูกผูกมัดเชือก

และพวกเรา ก็ไม่มีใครต้องการกลายเป็นหุ่นเชิดสายทั้งนั้น”

โจวไป๋ฟังคำตอบของอาเจิน มือยังคงกำอยู่ซึ่งเชือกสี่เส้นนั้นไว้ พลางจมดิ่งเข้าสู่การครุ่นคิดอีกครั้ง