กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋ยืนอยู่ที่ทางขึ้นบันได ตอนที่ได้ยินเสียงตะโกนนั้นของอาเจิน เบ้าตาก็ควบคุมไม่อยู่ที่จะแดงเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย
เสียงหัวเราะเหนือกระหม่อม หลังจากเสียงดังสนั่นนั้นผ่านพ้นไป ในที่สุดก็หยุดชะงักลงชั่วครู่
โจวไป๋อาศัยโอกาสนี้ รีบเร่งควักเชือกสีแดงสี่เส้นในกระเป๋าเสื้อออกมา ผูกเข้ากับแขนขาทั้งสี่ของตนตามลำดับ
และในตอนที่เขาผูกเชือกเส้นสุดท้ายเข้ากับเท้าของตัวเอง เขากลับมองเห็นว่าด้ายแดงทั้งสี่เส้นบนร่างของตน ลอยขึ้นไปในอากาศอย่างไม่น่าเชื่อ
ในเวลานี้ เขากลายเป็นหุ่นเชิดสายตัวหนึ่งไปจริง ๆ
แรงดึงมหาศาลนำทางพาตัวเขาไป
ต่อมา ขาทั้งสองข้างของเขาก็วิ่งลงไปชั้นล่างอย่างควบคุมไม่ได้