ตอนที่ 371 เสียงหัวเราะบนเพดาน

"เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่พวกคุณเห็นนะ"

โจวไป๋เอ่ยกับพ่อหลินประโยคหนึ่ง

ทว่าดูเหมือนว่าพ่อหลินจะยินดีเชื่อสิ่งของที่ตัวเองเห็นมากกว่า

ลำแสงสว่างอันริบหรี่นอกห้อง ทำให้โจวไป๋รู้ว่า ตนเองไม่มีเวลาให้ดำเนินต่อล่าช้าอีกต่อไปแล้ว

พ่อหลินถือมีดไว้ในมือ การเคลื่อนไหวเชื่องช้าก้าวเดินเข้ามาหาโจวไป๋

ส่วนสยงสยงที่ใช้สองมือกอดโจวไป๋ไว้ สีหน้าบนใบหน้าก็ช้า ๆ กลายเป็นเฉยชาไปบ้าง

ความรู้สึกไม่สบายใจในใจของโจวไป๋ก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

ความรู้สึกนั้นราวกับว่า ค่ำคืนนี้คือเส้นแบ่งเส้นหนึ่ง และตนกำลังจะก้าวเข้าสู่โลกที่แตกต่างโดยสิ้นเชิงอย่างไรอย่างนั้น