กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อโจวไป๋ได้ยินว่าในมือของพ่อหลินยังถือมีดอยู่ ฝีเท้าก็พลันชะงักหยุดลงในชั่วพริบตา
เขากวาดตามองรอบด้าน ท้ายที่สุดก็หยิบกระทะแบนใบหนึ่งในห้องครัวมาถือไว้ในมือ จึงค่อยเดินกลับมาที่ห้องรับแขกอีกครั้ง
เฮ้อ คนที่ถูกอึดอัดมานานเมื่อลงมืออย่างเหี้ยมโหดขึ้นมา ย่อมจะต้องน่าหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่งแน่นอน
โจวไป๋หวนรำลึกถึงสภาพยามปกติของพ่อหลิน แล้วถอนหายใจออกมาอย่างไร้เสียง
จากนั้นก็ยกโต๊ะที่ย้ายไปขวางหลังประตูเมื่อคืนวานออกไป แล้วจึงเปิดประตูห้องตรงหน้าออก
อาหลงยืนหันหลังให้ประตูห้องของโจวไป๋ กำลังเผชิญหน้าพูดคุยกับพ่อหลินอยู่
พอได้ยินเสียงเปิดประตูของโจวไป๋ ก็หันขวับกลับมาอย่างฉับพลัน
"โย่ ออกมาเร็วดีนี่"