กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ผมยาวสีทองของมารหญิงหนามได้แผ่สยายลงมาทั้งหมดแล้ว
บนเส้นผมยาวเหยียดมีเกล็ดน้ำค้างแข็งเกาะอยู่ประปราย ปูแผ่จนเต็มพื้นห้องทั้งหมด
ส่วนบนมือของโมหลิน เดิมทีถือปืนพกกระบอกหนึ่งกำลังจะเล็งไปที่อดัม แต่พอเห็นสภาพของมารหญิงหนาม ก็สละตำแหน่งริมหน้าต่างออกมา
โจวไป๋สังเกตการเคลื่อนไหวของพวกเขาด้วยความตึงเครียด ในสมองขบคิดวิธีรับมืออย่างไม่หยุดหย่อน
ทว่า จนแล้วจนรอดก็ยังคิดหาวิธีการที่เหมาะสมที่สุดไม่ออก
เมื่อคอยดูเส้นผมของมารหญิงหนามคล้ายกับเถาวัลย์ กำลังช้า ๆ เติบโตออกไปนอกหน้าต่าง โจวไป๋จนปัญญาจริง ๆ จึงได้แต่ตามอำเภอใจเลือกมาสักวิธีการหนึ่ง แล้วรีบเร่งพูดกับเธอ
“อย่าทำให้เส้นผมของคุณต้องเสียหายเลยครับ