กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋ยืนรออยู่หน้าประตูพักใหญ่ ถึงได้ยินเสียงค่อนข้างเกียจคร้านลอยมาจากในห้อง
"มีอะไรเหรอ? ฉันอยู่ข้างใน"
ที่แท้ก็ยังไม่ตื่นนอนนี่เอง
โจวไป๋คลายใจลงเล็กน้อย แต่ยังไม่รีบจากไปจากหน้าประตูห้องของเขา
"พวกเราต้องรีบออกเดินทาง นายรีบออกมาเถอะ"
"ก็ได้ สภาพอากาศบัดซบนี้ทำให้คนไม่อยากตื่นนอนจริง ๆ เลย"
เสียงของอดัมดังลอยออกมาจากด้านในห้อง
ส่วนช่างตัดเสื้อตัวน้อยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พลอยอดไม่ไหวที่จะหัวเราะเมื่อได้ยินเสียงบ่นของเขา
"เขาคาดว่านอนหลับไม่สนิทเมื่อคืนเหมือนกันล่ะมั้ง"
โจวไป๋มองดูขอบตาดำบนใบหน้าของช่างตัดเสื้อตัวน้อย ไม่ยืนยันไม่ปฏิเสธต่อการคาดเดานี้ของเขา