กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
จากนั้น โจวไป๋ก็เห็นผู้ชายคนนั้นโบกแขนของตัวเองหนึ่งทีอย่างแข็งทื่อเหมือนเครื่องจักร
ต่อมาถึงได้ทอดสายตาตกลงบนโจวไป๋ที่นอนอยู่บนพื้น
โจวไป๋รู้สึกว่า ขั้นตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยถูกต้องนัก
ทว่าไม่นาน ความคิดในหัวของเขาก็ถูกผู้ชายที่เดินเข้าใกล้ตนเองไม่หยุดหย่อนทำให้ปั่นป่วน
"อ้าว? ทำไมมีเสี่ยวเฮยแมวตัวหนึ่งล่ะเนี่ย?
เจ้าลูกแมวน้อยแบบแก เลี้ยงไว้ในคฤหาสน์ไม่ได้หรอกนะ
ไม่ต้องหวาดกลัวนะ ฉันไม่ทำร้ายแกหรอก ฉันแค่จะพาแกออกไปจากที่นี่เท่านั้นเอง"
เขาพูดจบก็ย่อตัวลง ยื่นมือมาทางโจวไป๋ที่นอนอยู่บนพื้น
ส่วนโจวไป๋นั้นคะนึงถึงโทรศัพท์มือถือที่อยู่ใต้ร่าง
เขายื่นกรงเล็บไปบนโทรศัพท์มือถือ