กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
มือคู่นั้นผลุบหายไปชั่วพริบตา การเคลื่อนไหวรวดเร็วปานนั้น ไม่เหมือนคนอ่อนแออย่างที่อู่อิงพูดไว้เลยสักนิด
โจวไป๋รู้สึกว่ามันช่างน่าพิกลเหลือเกิน
รีบเอาดวงตาขยับเข้าใกล้ตะกร้าสะพายหลัง จ้องมองประตูที่เปิดแง้มอยู่นั้น
ทันใดนั้น ก็เห็นในร่องประตูที่มืดสนิท มีดวงตาคู่หนึ่งขยับเข้าใกล้ข้างประตูเช่นกัน กำลังมองมาทางทิศที่โจวไป๋อยู่
โจวไป๋ไม่ทันตั้งตัว สะดุ้งตกใจทันที
ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แล้วทั่วทั้งร่างก็ทรุดนั่งลงในตะกร้าสะพายหลัง
อู่อิงรู้สึกได้ถึงความเคลื่อนไหวที่แผ่นหลัง แต่ก็ยังคงไม่หันกลับมา ทว่าพูดกับโจวไป๋ว่า
"เสี่ยวเฮยแมว เจ้าก่อความวุ่นวายไม่ได้นะ
ถ้าไม่เชื่อฟัง คนในตระกูลจะไม่ยอมให้ฉันเลี้ยงนายแล้ว"