ตอนที่ 217 กฎตระกูลอู่

เด็กหญิงตัวเล็กดูอายุราวสิบสองสิบสามปี

บนศีรษะมัดผมหางม้าสองข้าง

บนตัวสวมเสื้อบุผ้าลายดอกตัวหนึ่ง

เธอวางโจวไป๋ลงในตะกร้าสะพายหลังที่อบอวลไปด้วยกลิ่นสมุนไพร

โจวไป๋ถูกวางไว้ร่วมกับกองสมุนไพรกองหนึ่ง เขาลืมดวงตามองและเงยหน้าขึ้นมองไปยังเธอ

จากนั้นก็เห็นเธอนั่งลง ล้วงเอาแป้งทอดหอมกรุ่นชิ้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อของตนเอง

"เสี่ยวเฮยแมวน้อย ดูท่าแกเองก็ไม่มีใครรักใครเอ็นดูเหมือนกันเลยสินะ

ไม่เป็นไร ต่อไปพวกเราก็พึ่งพาอาศัยกันเถอะ"

เธอนั่งลงด้านข้างตะกร้าสะพายหลัง กัดแป้งทอดชิ้นใหญ่ในมือของตนไปหนึ่งคำ แล้วหันศีรษะไปมองเสี่ยวเฮยแมวน้อยที่อยู่ในตะกร้าสะพายหลัง

จากนั้นก็เห็นดวงตาของเสี่ยวเฮยแมวน้อยเป็นประกาย จ้องมองแป้งทอดในมือของเธอตาไม่กะพริบ