ตอนที่ 216 อำลาเพื่อนพ้อง

เปลวเพลิงภายในสถานสงเคราะห์ลุกไหม้อยู่นานหลายชั่วโมง กว่าจะสงบลง

หลังจากเปลวเพลิงหยุดจอดลง เกราะคุ้มกันรอบตัวของโจวไป๋ก็แตกร้าวออก

ในที่สุดเขาก็สามารถจากไปจากตำแหน่งที่แท้เพื่อกิจกรรมได้เสียที

เขากระดกหัวขึ้นมองสถานสงเคราะห์แห่งนี้ที่มีสภาพไม่เหลือเค้าเดิม

พลางยื่นกรงเล็บออกมาเกาศีรษะแกรก ๆ

พอกลายเป็นแมว สิ่งของทุกชิ้นในสถานสงเคราะห์แห่งนี้ก็ดูเหมือนจะขยายใหญ่ขึ้นมาก

เขาวางกรงเล็บลงบนพื้นดิน เตรียมจะเคลื่อนไหวตำแหน่งของตน

แขนขาทั้งสี่ข้างตกอยู่บนพื้นดิน ใช้เนื้ออุ้งเท้าสัมผัสผิวพื้นอย่างแผ่วเบา

ต่อมาจึงหดกลับกรงเล็บ ยกขึ้นมาตรงหน้าสงสัย ตรวจดูอย่างละเอียด

ที่แท้การเป็นแมวมันให้ความรู้สึกแบบนี้นี่เอง