กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลูกสาวผู้อำนวยการหลินมองไปยังเหล่าสัตว์ที่มารุมล้อมอยู่ข้างกายเธอ
มือที่เดิมทียังคงดิ้นรนกลับคล้ายทันใดนั้นไม่มีเรี่ยวแรง
หยาดน้ำตาไหลรินลงมาจากดวงตาของเธอ
ในมือเธอที่กำอยู่ไฟแช็กสีแดงอันนั้นไว้แน่นเริ่มสั่นเล็กน้อย
เหล่าสัตว์ทุกตัวต่างฝืนทนความเจ็บปวด ลากจูงเธอเดินไปยังหน้าประตู
พวกเขาอยู่ห่างจากประตูใหญ่ของสำนักงานยังไม่ถึงสามเมตรด้วยซ้ำ
ทว่ากลับเหมือนต้องเดินอยู่นานมาก กว่าจะก้าวออกมาได้
เหล่าสัตว์พวกนั้นเพิ่งจะออกจากบ้าน สายที่ขึงตึงเส้นนั้นก็คล้ายกับทันใดนั้นขาดสะบั้นลง
ดังนั้น พวกมันทั้งหมดจึงฟื้นคืนสู่สภาพเจ็บปวดทรมานอีกครั้ง