ตอนที่ 213 การปนเปื้อนกำลังแพร่กระจาย

ตู้ผิงตกใจจนยืนนิ่งอยู่หน้าประตู ไม่กล้าขยับอีกแม้แต่น้อย

และตรงจุดที่ไม่ไกลออกไปจากสถานสงเคราะห์ ภายในตึกรามบ้านช่องที่ดูเหมือนถูกทิ้งร้างมาเนิ่นนานเหล่านั้น มีหน้าไม้เกือบสิบคันกำลังชี้ไปยังทิศทางที่ตู้ผิงอยู่

【ไม่ว่าจะเกิดขึ้นอะไร ก็ห้ามเดินออกจากสถานสงเคราะห์สัตว์จรจัดแห่งนี้เด็ดขาด】

นี่ก็คือสาเหตุของการมีอยู่ของกฎระเบียบข้อนี้

สภาพน่าเวทนาตอนตายของพ่อครัวหัวหมู ยังคงติดตาตู้ผิงหยุดอยู่

ความหวาดกลัวรุนแรงทำให้เขายืนนิ่งแข็งอยู่กับที่ ไม่กล้าทำการเคลื่อนไหวใด ๆ

โจวไป๋มองผ่านหน้าต่าง ก็มองเห็นหน้าไม้เหล่านั้นที่หันหน้ามาทางสถานสงเคราะห์เช่นเดียวกัน

ในห้วงความคิดหวนนึกถึงแววตาหวาดกลัวที่คนส่งผักโผล่ออกมาทุกครั้งยามมาส่งผัก