ตอนที่ 167 การปนเปื้อนรุนแรงมาก

ที่หน้าประตูทางเข้าปราสาทโบราณ เทียนเล่มเล็กเล่มนั้นกำลังแผ่ออกมาซึ่งแสงริบหรี่

"คน" เหล่านั้นที่เพิ่งคลานออกมาจากสุสาน เมื่ออาบไล้ใต้แสงจันทร์สีแดงและเห็นเทียนเล่มนั้น ต่างเอียงศีรษะอย่างสงสัย จากนั้นจึงเปลี่ยนเส้นทางไปเองโดยรู้หน้าที่

ดังนั้น คนทั้งหกในปราสาทโบราณจึงได้ยินเสียงทุบแก้วสารพัดรูปแบบ ลอยมาจากทั้งฝั่งซ้ายขวาและด้านหลังของปราสาทโบราณ

"ไม่ใช่ความผิดฉันนะ อย่าจับฉัน พวกมันจะมาจับฉันแล้ว"

แม่ของบูซพอได้ยินเสียงแตกกระจายเหล่านี้ ทั่วทั้งร่างก็สั่นเทาอย่างไม่หยุดหย่อน

ในจังหวะนั้นเอง เสียง "เพล้ง" ก็ดังขึ้นหนึ่งเสียง

แก้วตรงหน้าของทุกคนแตกละเอียด

มือที่ดำคล้ำและผอมแห้งข้างหนึ่ง ยื่นพรวดออกมาทันที

"กรี๊ด! อย่าจับฉัน อย่าจับฉัน"