ตอนที่ 166 ควรรับมืออย่างไร?

โจวไป๋ถูกแม่ของปู้จือคว้าไว้แน่น จึงยังไม่เห็นฉากนอกหน้าต่าง

ทว่าเมื่อเขาเห็นสีหน้าของเถ้าแก่ร้านลูกกวาดและออสติน ก็เดาได้ว่าสถานการณ์อาจจะไม่ค่อยดีนัก

ดังนั้น เขาจึงคอยดูแม่ของบูซที่ยืนอยู่ข้างกายด้วยความร้อนใจเล็กน้อย จากนั้นเงยหน้ามองไปยังทิศทางของห้องครัว

โชคดีที่บูซถือสุราสีเขียวหนึ่งแก้ว วิ่งเหยาะ ๆ ตลอดทางมาถึงด้านข้างแม่ของตนได้อย่างรวดเร็ว

เขายื่นเหล้าไปข้างหน้า ต้องการจะมอบให้แม่ของตน

ทว่าแม่ของเขากลับนึกว่ามีคนจะโจมตีโจวไป๋

จึงโบกกรงเล็บไปมา เกือบจะจับตัวได้บนตัวเขาแล้ว

นั่นทำให้บูซไม่อาจเข้าใกล้ได้เลยแม้แต่น้อย

“เอามาให้ฉันเถอะ”