ตอนที่ 168 การยืนหยัดของออสติน

โจวไป๋ชกหมัดเดียวเข้าใส่ผนังเพื่อรักษาสติของตนไว้ จากนั้นหันไปมองทางบูซ

“ไปหาเชือกมาหน่อย ต้องเร็วด้วย”

ในขณะที่โจวไป๋กำลังพูดอยู่นั้น ก็มีมืออันแห้งเหี่ยวคว้าจับขึ้นมาบนราวกั้นของหอคอยเฝ้ามองอีกครั้งแล้ว

บูซหันกายตั้งท่าจะวิ่งลงไปชั้นล่าง ทว่าเมื่อชำเลืองมองแม่ที่หลบอยู่ตรงมุม ฝีเท้ากลับหยุดชะงักลงทันใดนั้น

จิมยืนอยู่ด้านข้างของบูซพอดี เมื่อเห็นความลังเลของเขา จึงเอ่ยปากบอกว่า

“รีบไปเถอะ มีฉันอยู่ ใครก็ทำอันตรายเธอไม่ได้”

จิมพูดจบก็ถือเลื่อยไฟฟ้าไปยืนขวางอยู่เบื้องหน้าของแม่บูซ

ร่างกายกำยำของเขาขวางไว้แม่ของบูซทั้งหมดพอดี