กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋ไม่กล้าบอกคำตอบออกไปโดยตรง จึงได้แต่ลองเอ่ยปากหยั่งเชิงดูก่อน
"คุณมีบุญคุณความแค้นกับปราสาทโบราณหลังนั้นเหรอ?"
เถ้าแก่ร้านเล็ก ๆ ส่ายหน้า "เรื่องนั้นไม่มีหรอก"
โจวไป๋ได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจโล่งอก
เขายกกาแฟที่วางอยู่ด้านข้างตัวขึ้นมาจิบหนึ่งอึก
จากนั้น ขณะกำลังคิดจะคุยกับเถ้าแก่เรื่องในปราสาทโบราณต่อ
คาดไม่ถึงว่าจะได้ยินอีกฝ่ายพูดต่อมาขึ้นมาว่า
"แต่ว่านะ คนส่วนใหญ่ในเมืองเล็กแห่งนี้ ล้วนมีบุญคุณความแค้นกับปราสาทโบราณหลังนั้นกันทั้งนั้นแหละ"
ทันใดนั้น กาแฟที่โจวไป๋เพิ่งจิบเข้าไปก็แทบจะพ่นพรวดออกมา
อะไรนะ?