กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋เดินเล่นเรื่อยเปื่อยอยู่บนถนนใหญ่
เดินไปเดินมา ก็มาถึงร้านขายลูกกวาดร้านนั้นของเมื่อวานอีกครั้ง
ภายในร้านขายลูกกวาด จุดไฟประดับหลากสีสันชวนฝันสว่างไสว
ทว่าภายนอกร้านขายลูกกวาด ยังคงเงียบเหงาเป็นอย่างยิ่ง
โจวไป๋ยืนอยู่หน้าประตูร้านขายลูกกวาด แล้วมองเข้าไปในร้าน
เถ้าแก่หน้ากลมอวบอ้วนนุ่มนิ่มที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ พอเห็นมีคนยืนอยู่ด้านนอกประตู ก็นึกว่ามีธุรกิจมาถึงหน้าประตู จึงมองออกไปนอกประตูด้วยดวงตาเป็นประกาย
พอเห็นชัดเจนว่าคนที่ยืนอยู่ข้างนอกคือโจวไป๋ ก็ทำได้เพียงเบือนหน้าหนีด้วยความผิดหวัง
โจวไป๋ก็มองไปยังเถ้าแก่หน้ากลมเช่นกัน เพียงแต่เขาคิดดูแล้ว ก็ยังคงผลักเปิดประตูเดินเข้าไป
"ยินดีต้อนรับครับ"