กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋ประเมินเวลาในการเรียนทำเค้กคร่าว ๆ จากนั้นจึงบอกให้บูซมารับตนเองอีกครั้งในเวลาหกโมงเย็น
ดังนั้น หลังจากโจวไป๋เดินเข้าไปในร้านอาหารเล็ก ๆ บูซก็ขับรถยนต์จากไป
โจวไป๋เดินเข้าไปในร้านเล็ก ๆ เถ้าแก่ร้านผู้เยาว์วัยคนนั้นก็จำเขาได้ทันที
"สวัสดีครับคุณผู้ชาย วันนี้ยังคงนั่งตำแหน่งริมหน้าต่างเหมือนเดิมไหมครับ"
โจวไป๋พยักหน้าให้เขา "สวัสดีตอนเที่ยงวัน ผมยังคงนั่งที่เดิมของเมื่อวานก็พอ"
ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาอาหารมื้อเที่ยงวัน ดังนั้นภายในร้านเล็ก ๆ จึงมีโจวไป๋เป็นแขกเพียงคนเดียวในขณะนี้
โจวไป๋เดินไปนั่งลงที่ตำแหน่งริมหน้าต่างด้วยตนเอง
เถ้าแก่ร้านเดินเข้ามา ยื่นเมนูอาหารหนึ่งชุดให้แก่เขา
โจวไป๋รับเมนูอาหารมาไว้ในมือ พลิกดูตามอำเภอใจ แล้วสั่งสิ่งของไปเกือบสิบอย่าง