ตอนที่ 109 คลังเสบียงสำรองทางทหารใต้ดิน เปลี่ยนเป็นฉันมาช่วยพวกนายเอง

ตอนที่ 109 คลังเสบียงสำรองทางทหารใต้ดิน เปลี่ยนเป็นฉันมาช่วยพวกนายเอง

ซูอี้กัดฟัน สัมผัสบาดแผลเบา ๆ คิดจะทำแผลให้ลู่สือเหยี่ยน

ลู่สือเหยี่ยนครางฮึ่มในลำคอ เหงื่อเย็นบนหน้าผากหยดรินลงมาตามคาง

บาดแผลลึกเกินไป พลังทำลายของกระสุนปืนซุ่มยิงรุนแรงมหาศาล ไม่เพียงยิงทะลุกระดูก แต่ยังคว้านเนื้อจนเป็นโพรงเลือดขนาดเท่ากำปั้น เศษกระดูกขาวโพลนทิ่มแทงอยู่ข้างเส้นเลือด สัมผัสเพียงนิดเดียว เลือดก็ทะลักออกมา

ซูอี้หยิบปากคีบทางการแพทย์ขึ้นมา แช่แอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อ คิดจะคีบเศษกระดูกแตกละเอียดสองสามชิ้นตรงผิวแผลออกมา

ปากคีบเพิ่งสอดเข้าไปในแผล กล้ามเนื้อของลู่สือเหยี่ยนก็กระตุกเกร็งอย่างแรง เขากัดฟันแน่น เส้นเลือดปูดโปนทั่วลำคอ มือซ้ายจับขอบโซฟาไว้แน่น โซฟาหนังแท้ถูกเขาจิกจนเป็นรูไปหลายจุด

มือของซูอี้สั่นสะท้าน ปากคีบหล่นลงบนถาดเหล็ก เกิดเสียงดังกังวานใส