ตอนที่ 110 การลอบสังหารในอุโมงค์รถไฟใต้ดิน

ตอนที่ 110 การลอบสังหารในอุโมงค์รถไฟใต้ดิน

ในอุโมงค์รถไฟใต้ดินมืดมิดจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือตัวเอง

ไร้ซึ่งลมและหิมะ แต่อุณหภูมิยังคงต่ำอย่างยิ่ง ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่าหมักหมมของท่อระบายน้ำ ปนเปกับกลิ่นสนิมเหล็กและน้ำมันเครื่อง

ซูอี้เหยียบสกูตเตอร์ไฟฟ้า ขับมุ่งหน้าไปตามทางเดินซ่อมบำรุงข้างรางรถไฟ ไฟฉายยุทธวิธีบนหมวกเกราะส่องเสาแสงสีขาวเย็นเฉียบออกมา ลำแสงส่องสว่างเส้นทางข้างหน้าไปไกลกว่าสิบเมตร

บนผนังอุโมงค์เกาะกุมไปด้วยน้ำค้างแข็งสีขาวหนาเตอะ นาน ๆ ทีจะเห็นหนูกลายพันธุ์ขนาดเท่ากำปั้นสองสามตัว ดวงตาแดงก่ำ กำลังหมอบแทะเนื้อเน่าเปื่อยของสัตว์ไม่ทราบชนิดอยู่บนรางรถไฟ พอแสงไฟฉายกวาดผ่านไป พวกหนูก็ส่งเสียงร้องจี๊ด ๆ แล้วมุดหนีเข้าไปในรอยแยกของกำแพง