เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 48 การฟื้นคืนของจักรพรรดิมาร
หลินชิงไป๋ไม่ชอบพิธีรีตองยุ่งยากมาแต่ไหนแต่ไร
หลังจากออกไปพบปะผู้คนแล้ว เขาก็อยากกลับตำหนักบรรทมเพื่ออยู่เงียบ ๆ ตามลำพังสักพัก
ทว่าเหอฟางเหลิ่งกลับยังคงยืนต้อนรับแขกเหรื่ออยู่ตรงนั้น ใบหน้าหล่อเหลาประดับรอยยิ้มสดใส เชื้อเชิญเทพเซียนผู้นั้นบ้าง ท่านผู้สูงศักดิ์ผู้นี้บ้าง ให้เข้าไปนั่งพักในตำหนัก
กระทั่งเขาเดินเข้ามาใกล้หลินชิงไป๋แล้วกล่าวว่า “ศิษย์พี่ ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว เข้าไปนั่งพูดคุยกับทุกคนในตำหนักสักหน่อยเถิด ถือโอกาสกระชับความสัมพันธ์ แล้วเล่าประสบการณ์ตอนลงไปยังโลกมนุษย์ให้ทุกคนฟังด้วย”
หลินชิงไป๋มองเขาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ก่อนตอบว่า “เจ้าไปเล่าเองก็แล้วกัน”
เหอฟางเหลิ่งชะงักไปครู่หนึ่ง “ข้าจะเล่าได้อย่างไรเล่า ศิษย์พี่ คนที่ลงไปโลกมนุษย์ไม่ใช่ข้าเสียหน่อย”
หลินชิงไป๋ไม่สนใจเขา หมุนตัวเดินลงบันไดไปสองขั้น ก่อนก้มมองศิษย์ทั้งสามที่ยังคุกเข่าอยู่บนพื้น
ศิษย์ทั้งสามล้วนเป็นศิษย์เอกของแต่ละสำนัก
มู่เยี่ยนสวมชุดคลุมสีแดงสลับขาว เป็นศิษย์เอกแห่งตำหนักฟางชิง เชี่ยวชาญวิชาป้องกัน