เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 44 ข่าวร้ายกลางหิมะแรก
ยามเที่ยงวัน หลินชิงไป๋กำลังนั่งอยู่ภายในห้องโถง โดยมีเหลียงเหยาชูคอยตรวจชีพจรให้ ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเบา ๆ เสียงนั้นไม่ได้ดังนัก เป็นเพียงการเคาะอย่างสุภาพไม่กี่ครั้ง เหลียงเหยาชูขมวดคิ้ว ก่อนปล่อยมือจากข้อมือของหลินชิงไป๋แล้วเดินไปเปิดประตู
ด้านนอกมีบุรุษคนหนึ่งในชุดองครักษ์ยืนอยู่ เขาประสานมือคำนับเหลียงเหยาชู ก่อนเดินผ่านประตูเข้ามาแล้วคุกเข่าลงตรงหน้าหลินชิงไป๋
“ท่านอ๋อง!”
หลินชิงไป๋โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเป็นองครักษ์ประจำตัวคนหนึ่งของตน จึงเอ่ยถาม “มีเรื่องอะไร?”
องครักษ์ประสานมือแล้วรีบรายงาน “ท่านอ๋องขอรับ! วันนี้กองทัพของแม่ทัพซีบุกเข้าพระราชวังแล้ว ราษฎรในเมืองหลวงต่างเกลียดชังแม่ทัพซีเข้ากระดูกดำ พวกเขาฉวยโอกาสที่วันนี้จวนของเราไม่มีทหารรักษาการณ์มากนัก รวมตัวกันเป็นกองกำลังชาวบ้าน และตอนนี้กำลังมุ่งหน้ามาโจมตีจวนอ๋องแล้วขอรับ! ขอท่านอ๋องรีบอพยพออกจากจวนก่อน พวกเราจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องความปลอดภัยของท่าน!”
เรื่องราวเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน หลินชิงไป๋ขมวดคิ้ว ในใจรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ชั่วขณะหนึ่งกลับนึกไม่ออกว่าผิดปกติตรงไหน เขาจึงถามว่า “สถานการณ์ในพระราชวังเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ท่านอ๋อง ตอนนี้ภายในพระราชวังวุ่นวายมากขอรับ พวกเรายังไม่ทราบสถานการณ์ที่แน่ชัด ขอท่านรีบอพยพไปกับพวกเราก่อนเถิด!”