บทที่ 10 โลหิตแห่งจักรพรรดิมาร

### บทที่ 10 โลหิตแห่งจักรพรรดิมาร

ช่วงนี้ภูเขาแถบชานเมืองหลวงเงียบสงัดเป็นพิเศษ นอกจากเสียงแมลงที่ร้องระงมในช่วงต้นฤดูร้อนแล้ว ก็แทบไม่มีเสียงอื่นใดอีกเลย

หลายวันที่ผ่านมา มีข่าวลือเกี่ยวกับสัตว์ร้ายแพร่สะพัดไปทั่วในหมู่ชาวบ้าน ไม่ต้องพูดถึงเวลากลางคืน แม้แต่ตอนกลางวันก็ยังไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปในภูเขา กระทั่งชาวนาที่เคยอาศัยอยู่ในบริเวณนั้นก็พากันย้ายออกไปจนหมด

วัชพืชบนทางเดินขึ้นเขาขึ้นสูงเกือบครึ่งฟุตแล้ว

ซีอันถือกระสอบใบหนึ่งเดินไปตามทางเล็ก ๆ บนภูเขา แม้เส้นทางจะขรุขระและเดินลำบาก แต่ฝีเท้าของเด็กน้อยกลับรวดเร็วและมั่นคง ไม่ปรากฏร่องรอยของอาการบาดเจ็บที่เคยได้รับมาก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย

เลือดข้นเหนียวค่อย ๆ ซึมออกมาจากกระสอบ หยดลงบนใบหญ้าสองข้างทางเป็นระยะ ส่งกลิ่นคาวเลือดรุนแรงจนไม่นานนักก็มีมดจำนวนมากถูกดึงดูดเข้ามา

ซีอันเดินขึ้นไปจนถึงพื้นที่ราบบนยอดเขา