บทที่ 9 ความระแวงในราชสำนัก

### บทที่ 9 ความระแวงในราชสำนัก

เนื่องจากซีอันได้รับบาดเจ็บ การเดินทางไปเมืองชิงหยางในครั้งนี้จึงต้องสิ้นสุดลงอย่างเร่งรีบ ทั้งที่ยังไม่ทันได้เริ่มเที่ยวชมเมืองด้วยซ้ำ

หลินชิงไป๋และคณะพักอยู่ในเมืองชิงหยางอีกสองวัน เมื่อทุกคนคลายความตื่นตระหนกจากเหตุการณ์ที่ผ่านมาแล้ว จึงออกเดินทางกลับเมืองหลวง

ระหว่างทางกลับ เพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายอีกครั้ง พวกเขาจึงเปลี่ยนไปใช้เส้นทางสายใหม่ แม้เส้นทางนี้จะไกลกว่าเดิม แต่เป็นถนนสายหลักที่กว้างขวางและราบเรียบ ทำให้เดินทางได้อย่างสะดวกสบาย อีกทั้งตลอดทางก็ไม่พบเหตุการณ์ประหลาดใด ๆ อีกเลย

หลังจากกลับถึงจวนอ๋อง ซีอันจำเป็นต้องนอนพักรักษาตัวอยู่บนเตียงนานกว่าหนึ่งเดือน

วันหนึ่ง หลินชิงไป๋ได้รับพระบัญชาจากฮ่องเต้ให้เข้าเฝ้าเพื่อปรึกษาราชกิจภายในพระราชวัง

เมื่อขันทีนำทางหลินชิงไป๋มาถึงหน้าห้องทรงพระอักษร เขาก็เห็นแม่ทัพฉู่กำลังเดินออกมาจากด้านในพอดี

แม่ทัพฉู่สวมอาภรณ์ผ้าแพรสีน้ำตาลปักลวดลายศีรษะสิงโต รูปร่างสูงใหญ่กำยำ แม้อายุจะล่วงเลยห้าสิบปีไปแล้ว แต่ดวงตายังคงคมกริบเป็นประกาย ท่วงท่าน่าเกรงขามไม่ต่างจากในอดีต

ข้างกายแม่ทัพฉู่มีเด็กชายคนหนึ่งเดินติดตามมาด้วย

เด็กชายผู้นั้นดูมีอายุราวสิบขวบ รูปร่างสูงตรง ใบหน้าหล่อเหลาได้รูป เวลามองผู้ใดก็สบตาอย่างตรงไปตรงมา ไม่หลบเลี่ยง แม้จะสวมเพียงชุดองครักษ์ธรรมดา แต่กลับโดดเด่นสะดุดตาอย่างยิ่ง