บทที่ 3 ตำนานเทพสงครามแห่งสามภพ

### บทที่ 3 ตำนานเทพสงครามแห่งสามภพ

แม้ซีอันจะเป็นเด็กบ้านนอกที่เติบโตมาอย่างอิสระ มีนิสัยดื้อรั้นซุกซนราวกับลูกสุนัขป่าที่เพิ่งถูกเก็บมาเลี้ยงก็ตาม

ลูกสุนัขตัวนี้มักหาโอกาสแอบหนีออกจากบ้านไปเที่ยวเล่นอยู่เสมอ เพราะโหยหาอิสรภาพของโลกภายนอก

ทว่าขอเพียงยื่นมือลูบศีรษะเล็ก ๆ ของเขาสักหน่อย เจ้าลูกสุนัขก็จะรีบเดินตามหลังอย่างว่าง่าย กระดิกหางน้อย ๆ ไปมา ไม่ว่าจะสั่งให้ทำอะไรก็ยอมทำตามทุกอย่าง

ช่วงสองสามวันนี้ เมืองชิงหยางกำลังจะมีงานตลาดนัดใหญ่ พ่อค้าจากทั่วสารทิศต่างเดินทางมารวมตัวกันที่นั่น มีสินค้าหายากและของแปลกใหม่มากมายวางขาย นับเป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การออกไปเที่ยวชมอย่างยิ่ง

หลินชิงไป๋นึกสงสารลูกศิษย์ตัวน้อย จึงตั้งใจจะพาเขาออกไปเดินเที่ยวเล่นสักครั้ง

ทว่าเมื่อเขานำเรื่องนี้ไปบอกเหลียงเหยาชู กลับถูกอีกฝ่ายคัดค้านทันที

“ไม่ได้ ข้าไม่เห็นด้วย” เหลียงเหยาชูตอบโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น ขณะที่มือซ้ายยังคงคัดแยกสมุนไพรในตะกร้า

“เมืองชิงหยางอยู่ไม่ไกลนัก” หลินชิงไป๋กล่าว

“ใกล้แค่ไหนก็ไม่ได้!”