กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 271
โรงเตี๊ยมยังคงสลัวราง มีคนอยู่ด้านในเพียงประปรายสองสามคนเท่านั้น
เจ้าของร้านยังคงนั่งอยู่ตรงข้ามกับโจวเหย่ ในมือถือพัดสีขาวอันเดิมที่ถืออยู่ไม่เคยเปลี่ยน พู่ห้อยที่ปลายพัดแกว่งไปมาเบา ๆ ตามจังหวะมือของเจ้าของร้าน
โจวเหย่นั่งอยู่ มองจานเนื้อแกะปริมาณเต็มเปี่ยมที่อยู่ตรงหน้าโดยไม่ยอมขยับตะเกียบ
"กินสิ ทำไมไม่กินแล้วล่ะ"