กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270
เสียงปืนก้องกังวานไปทั่วทั้งตึกดิน เกือบทุกคนต่างพากันเกาะหน้าต่างชะเง้อมองออกไปด้านนอก
นี่นับเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดที่เกิดขึ้นในตึกดินช่วงนี้เลยก็ว่าได้
ปืนหนึ่งกระบอกบรรจุกระสุนได้แค่ห้านัด ตอนนี้กระสุนทั้งห้านัดนั้นพุ่งทะลวงฝ่ามือขวาของชายฉกรรจ์ทั้งห้าคนนั้นอย่างแม่นยำไร้ที่ติ
มือข้างหนึ่งนี้ ถือว่าพิการไปเสียแล้ว