กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 426 เกลี้ยกล่อมนักบุญหญิงให้กลับ โลภะพลันบังเกิด
"เป็นอันใดไป?"
"สู้กับเผ่าสมุทรกลับไร้ความกล้า ทว่ารังแกคนกันเองกลับวางอำนาจนักหรือ?"
"แดนศักดิ์สิทธิ์อวิ๋นฮวงของพวกเจ้าก็มีน้ำใจเพียงแค่รังแกผู้อ่อนแอเกรงกลัวผู้เข้มแข็ง ไม่กลัวผู้บำเพ็ญทั่วหล้าจะหัวเราะจนฟันร่วงเลยหรือ!"
ถ้อยคำเหล่านี้ล้วนทิ่มแทงใจดำ ทุกประโยคล้วนบาดลึกถึงกระดูก
เหล่าขุนพลทหารแคว้นต้าเซี่ยเบื้องล่างที่เดิมทีถูกแรงกดดันข่มขวัญ เมื่อได้ยินถ้อยคำนี้ ขอบตาก็พลันแดงก่ำ
พวกเขาถึงกับฝืนทนต่อแรงกดดันระดับมหายาน พากันชูอาวุธที่แหว่งวิ่นในมือขึ้นมา และส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น
"ไสหัวออกไป!"
"พวกขี้ขลาดแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์อวิ๋นฮวง ไสหัวออกไปจากเมืองควงซาเสีย!"
สีหน้าของกู่เต้าอี เมิ่งจุ่น และผู้อาวุโสสี่พลันเขียวคล้ำ