กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 427 ห่าฝนโลหิตเทกระหน่ำ อีกาทองคำส่งเสียงร้อง
มู่หรงเสวียนจีตกใจในใจ
เมื่อมองดูแววตาอันแน่วแน่ของอวิ๋นลั่วสุ่ย นางกัดริมฝีปากล่างแน่น ในที่สุดก็ยอมปล่อยมือ
"นับว่าเจ้ายังรู้ความ! ไป!"
เมิ่งจุ่นเกรงว่าหากปล่อยไว้เนิ่นนานจะเกิดเรื่องแทรกซ้อน เขาสะบัดแขนเสื้ออย่างแรง ใช้พลังวิญญาณห่อหุ้มอวิ๋นลั่วสุ่ย ฉีกกระชากความว่างเปล่า
"เหล่าสตรีตระกูลหลิน วันนี้นับว่าพวกเจ้าโชคดี!"
กู่เต้าอีทิ้งท้ายคำพูดวางมาด แล้วก้าวตามเมิ่งจุ่นเข้าไปในรอยแยกมิติ หายวับไปจากน่านฟ้าเมืองควงซา
มองดูความว่างเปล่าที่ค่อย ๆ ผสานตัวกลับคืน มู่หรงเสวียนจีขอบตาแดงก่ำ
นางไม่ลังเล ล้วงเอาหินส่งเสียงที่เปล่งแสงสีม่วงออกมาจากอกเสื้อ แล้วออกแรงบีบจนแตก
"สามี สุนัขเฒ่าแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์พาลั่วสุ่ยไปแล้ว"