เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 425 ถ้อยคำเย็นชาเย้ยหยัน, เอ่ยปากถากถาง
ครู่ต่อมา.
จากส่วนลึกของคฤหาสน์ เงาร่างอันอรชรสายหนึ่งก็ค่อย ๆ ลอยตัวสูงขึ้น
นางก็คือสุ่ยอิ๋นซา.
นางสวมเสื้อคลุมเวทระดับปฐพีที่เปล่งแสงสีน้ำเงินอ่อนละมุน แม้การเคลื่อนไหวจะไม่สะดวกนักเนื่องจากการตั้งครรภ์ แต่บนใบหน้าที่งดงามไร้ที่ตินั้น
กลับมองไม่เห็นความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
"ไอ้หมาแก่แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์อวิ๋นฮวง พวกเจ้าเห่าได้น่าเกลียดจริง ๆ"
สุ่ยอิ๋นซามองผู้อาวุโสทั้งสามบนฟ้าด้วยสายตาเย็นชา เผยให้เห็นรอยเย้ยหยันที่ไม่ได้ปิดบังเลยสักนิด
"ช่างบังเอิญเสียจริง สามีของข้าเมื่อหลายวันก่อนรู้สึกเบื่อหน่ายมณฑลเทียนเสวียน จึงเดินทางไปรับอนุเล่นที่จงโจวและแดนตะวันออก ตอนนี้เขาไม่อยู่บ้านหรอก"
"หากพวกเจ้าคันไม้คันมืออยากจะโดนอัด ก็รอจนกว่าเขาจะกลับมาเถิด"