กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 451: เติ้งฉางหยง: ให้ตายสิ ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? นี่คือบ้านเกิดของฉันจริงๆ เหรอ?
กว่าเติ้งซือหลงและลูกชายทั้งสองจะกลับมาถึงคฤหาสน์สุดหรูที่พลาซ่าอู่เย่ว์ ก็เป็นเวลาตีหนึ่งครึ่งเข้าไปแล้ว
เวลานี้จางซิ่วผิงยังคงไม่ยอมนอน เธอนั่งรอฟังข่าวอยู่ในห้องนั่งเล่น ท้ายที่สุดแล้วเรื่องเกิดที่ร้านผัดหมี่หอยลายของพี่ชาย เธอจึงอดเป็นห่วงไม่ได้จนกว่าจะแน่ใจว่าทุกอย่างถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว
พอเห็นพ่อสามีและคนอื่นๆ กลับมา จางซิ่วผิงก็รีบพุ่งเข้าไปถามทันที “พ่อคะ กลับมาแล้ว พี่ชายกับพี่สะใภ้เป็นยังไงบ้างคะ? จัดเรียบร้อยหมดแล้วใช่ไหม?”
เติ้งซือหลงยิ้มแล้วตอบว่า “พี่ชายกับพี่สะใภ้ของลูกปลอดภัยดี ทุกอย่างจัดการเรียบร้อยหมดแล้ว”
ขณะนั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น เติ้งหยุนไท่ก็เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ภรรยาฟัง
พอได้ยินว่าพ่อสามีถูกเอาปืนจ่อหัวแต่กลับแย่งปืนมาจ่อหัวคนร้ายคืนได้ จางซิ่วผิงก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ “พ่อคะ แบบนั้นมันเสี่ยงเกินไปแล้วค่ะ! เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตั้งเยอะแยะ ปล่อยให้พวกเขาจัดการก็พอแล้วทำไมพ่อต้องวิ่งไปอยู่แนวหน้าด้วยล่ะคะ? ถ้าเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมาพวกเราจะทำยังไงกันดี?!”
เติ้งซือหลงยิ้ม “ไม่เป็นไรหรอก พ่อลงมือก็ต่อเมื่อมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วต่างหาก ถ้าปล่อยให้พวก รปภ. จัดการ ปืนลั่นขึ้นมาอาจทำให้เกิดการบาดเจ็บล้มตายที่ไม่จำเป็นได้”