บทที่ 446 กลายเป็นชายที่ร่ำรวยที่สุดในโลก

บทที่ 446 กลายเป็นชายที่ร่ำรวยที่สุดในโลก

หนานหนิง

ริมฝั่งแม่น้ำหย่งเจียง

เติ้งอหวินฮวาและฟ่านเยว่เหมยกำลังพูดคุยหยอกล้อกันพร้อมกับชมวิวแม่น้ำไปด้วย

ระหว่างที่คุยกันนั้น เติ้งอหวินฮวาก็เข้าประเด็นอย่างกะทันหัน เขาหันไปมองฟ่านเยว่เหมยแล้วเอ่ยขึ้นว่า "เยว่เหมย พวกเราคบหากันมาเดือนกว่าแล้วนะ พี่ค่อนข้างพอใจในตัวน้องมาก แล้วน้องรู้สึกยังไงกับพี่บ้างล่ะ สนใจจะมาเป็นแฟนกับพี่ไหม?" (คำนี้มีมาตั้งแต่สมัยขบวนการ 4 พฤษภาคม แต่ในตอนนั้น 'เพื่อนหญิง' หมายถึงเพื่อนผู้หญิงทั่วไป ไม่ได้หมายถึงคนรักโดยเฉพาะ จนกระทั่งช่วงไม่กี่ปีมานี้ที่ผู้คนเริ่มนำมาใช้เรียกคู่รัก)

การสารภาพรักที่ตรงไปตรงมาเช่นนี้ทำให้ฟ่านเยว่เหมยรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง แต่หลังจากใช้เวลาร่วมกันมาก Hän ก็รู้ว่าผู้ชายข้างกายคนนี้ไม่ใช่ประเภทโรแมนติก จึงไม่ได้แปลกใจกับวิธีการของเขา

อันที่จริง ทั้งสองคนไปไหนมาไหนและใช้เวลาร่วมกันทุกวัน ต่างฝ่ายต่างก็รู้ความรู้สึกของกันและกันอยู่แล้ว ขาดก็แต่คำสารภาพรักเพื่อยืนยันสถานะเท่านั้น

ดังนั้น ฟ่านเยว่เหมยจึงไม่ได้ถือสาคำถามที่เอ่ยออกมาอย่างไม่เป็นทางการของเขา ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าแล้วตอบว่า "ค่ะ"

เติ้งอหวินฮวากวาดสายตามองไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ จึงสวมกอดเธอทันที

ร่างกายของฟ่านเยว่เหมยเกร็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะค่อยๆ อ่อนยวบลง และเธอก็ยกมือโอบรอบเอวของเขาเช่นกัน