บทที่ 456 เติ้งหยุนซงและเผ่ยชิงฮัว ต่างก็อยู่ในระดับรองผู้อำนวยการ!

บทที่ 456 เติ้งหยุนซงและเผ่ยชิงฮัว ต่างก็อยู่ในระดับรองผู้อำนวยการ!

วันถัดมา

เรื่องที่เกิดขึ้นในที่ประชุมตระกูลเติ้งแห่งนาเย่ได้แพร่สะพัดไปทั่วซวงหวังด้วยความเร็วสูงยิ่ง ก่อนจะลามไปถึงเมืองและหมู่บ้านอื่นๆ

"สมแล้วที่ตระกูลเติ้งแห่งนาเย่พัฒนามาได้ถึงขนาดนี้ ผู้นำตระกูลของพวกเขานี่สุดยอดจริงๆ"

"เขาเก่งกาจจริงๆ ทั้งตระกูลถูกห้ามเล่นการพนันและเสพยาเสพติด นอกจากตระกูลเติ้งแห่งนาเย่แล้ว ในป๋อไป๋ทั้งหมดก็ไม่มีนามสกุลไหนทำได้แบบนี้อีกแล้ว"

"นี่คือสิ่งที่ตระกูลอื่นไม่มีทางทำได้จริงๆ ในป๋อไป๋ไม่มีผู้นำตระกูลคนไหนที่มีบารมีเท่ากับผู้นำตระกูลเติ้งแห่งนาเย่อีกแล้ว หากเขาไม่มีบารมีมากพอภายในตระกูล การหักขาคนในตระกูลแบบนั้นคงทำให้พ่อแม่และพี่น้องของคนเจ็บพุ่งเข้ามาสู้จนตัวตายไปแล้ว"

"เป็นไปได้สูงมากเลยล่ะ ข้าได้ยินมาว่าแม่ของกุไหม่าฉีถึงกับเอ่ยปากขอร้อง แต่ผู้นำตระกูลไม่ไว้หน้าเลยสักนิด เขาบอกว่าถ้าจะต้องหักขา ก็ต้องหัก ถ้าเป็นผู้นำตระกูลอื่นทำแบบนั้นล่ะก็ พ่อแม่และพี่น้องของคนเจ็บคงสู้จนตัวตายแน่ๆ!"

"ถึงว่าล่ะ ตระกูลเติ้งแห่งนาเย่ถึงพัฒนาได้ดีนัก ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น เอาแค่หมู่บ้านของเราเป็นตัวอย่าง ถ้าคนไม่เอาแต่เล่นการพนันกันทุกวัน แต่ตั้งใจทำงานกันอย่างขยันขันแข็ง เราก็คงไม่ยากจนข้นแค้นอย่างตอนนี้หอะ"

"ใช่ ความสามารถของตระกูลเติ้งแห่งนาเย่ในการกวาดล้างการพนันให้หมดไปจากทั้งตระกูลนี่แหละคือสิ่งที่ข้าชื่นชมพวกเขาที่สุด"

"..."