บทที่ 331 การเลื่อนขั้นของจูจุนเจี๋ย

บทที่ 331 การเลื่อนขั้นของจูจุนเจี๋ย

ยามเที่ยง ณ ภัตตาคารสุยเฟิง ขณะที่เติ้งซือหรงและจางกวงจงกำลังดื่มและพูดคุยกัน ทหารปลดแอกประชาชนกลุ่มหนึ่งในชุดเครื่องแบบทหารก็เดินแถวเข้ามาในภัตตาคาร

เติ้งซือหรงไม่ได้เดินเข้าไปทักทายทันที แต่รอจนกระทั่งพวกเขาเข้าไปนั่งและสั่งอาหารเรียบร้อยแล้ว เขาจึงกวักมือเรียกพนักงานเสิร์ฟเข้ามาแล้วกำชับว่าให้บอกห้องครัวว่าฝีมือทั้งหมดที่มีและทำปริมาณให้เยอะเป็นพิเศษ เพื่อให้เหล่าทหารปลดแอกประชาชนได้กินอิ่มหนำสำราญ

เกิดในปี 1936 เถิงซือหรงมีความรู้สึกผูกพันเป็นพิเศษกับทหาร กลุ่มคนผู้กล้าหาญ เป็นที่รัก และไม่เกรงกลัวผู้ใดเหล่านี้เองที่ขับไล่สัตว์ร้ายที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นไป เปิดทางให้ประชาชาติจีนได้ก้าวเดินบนเส้นทางแห่งการฟื้นฟูหลังจากล้าหลังไปนานกว่าร้อยปี

ต้องบอกว่าทหารกินกันเร็วมาก หลังจากเสิร์ฟอาหารได้เพียงสิบหนาที 'การต่อสู้' ก็จบลง จากนั้นกลุ่มทหารก็ชำระเงินและเดินจากไป

ตอนที่จ่ายเงิน ทหารเหล่านี้ยังได้กล่าวขอบคุณเติ้งอวิ๋นเจินด้วย ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาไม่ได้โง่ การเห็นปริมาณอาหารที่มากมายขนาดนั้นทำให้รู้ว่าเจ้าของร้านแอบเพิ่มอาหารให้เป็นพิเศษ เจ้าของร้านทำเช่นนี้เพราะตัวตนของพวกเขาที่เป็นทหาร ซึ่งต่อให้ปฏิเสธก็ทำไม่ได้ จึงทำได้เพียงรับน้ำใจนี้ไว้

ในขณะเดียวกัน ความศรัทธาในจิตใจของพวกเขาก็ยิ่งมั่นคงยิ่งขึ้น พวกเขาต้องปกป้องแผ่นดินนี้และผู้คนที่เรียบง่ายจิตใจดีเหล่านี้ด้วยสุดกำลัง