กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 332: กองทัพยังไม่เคลื่อน ทัพเสบียงต้องเดินก่อน
ปักกิ่ง มหาวิทยาลัยชิงหัว ในหอพักนักศึกษาชายแห่งหนึ่งเติ้งหยุนซงกำลังจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ครั้งแรกให้กับเพื่อนร่วมหอของเขา
เขามองเพื่อนร่วมห้องทั้งห้าคนแล้วเอ่ยขึ้นว่า “พี่น้องทั้งหลาย วันชาติใกล้จะมาถึงแล้ว พวกเรามาอยู่ที่นี่กันมาระยะหนึ่งแล้ว แต่ยังไม่เคยออกไปเที่ยวเล่นด้วยกันเลยสักครั้ง ถือโอกาสในวันหยุดเฉลิมฉลองนี้ พวกเราออกไปผ่อนคลายหาความสนุกกันหน่อยเป็นยังไง?”
จั่วชวนเฟิงจากมณฑลเหอหนานเป็นคนแรกที่ตอบรับ: “ฉันเห็นด้วย ยังไงเสียพวกเราก็มาถึงปักกิ่งกันแล้ว ถ้ามีเวลาแล้วไม่ยอมออกไปเปิดหูเปิดตา ถึงเวลาตอนกลับบ้านช่วงเทศกาลตรุษจีนแล้วญาติพี่น้องถามว่าปักกิ่งเป็นอย่างไร ฉันคงตอบไม่ถูกแน่ๆ”
ชิวหยงเหนียนจากมณฑลฝูเจี้ยนหัวเราะขึ้นมา: “ฉันเห็นด้วยกับข้อเสนอของหยุนซงเหมือนกัน พวกเราต่างก็มาจากต่างจังหวัดและแดนไกล มีโอกาสทั้งทีก็ควรออกไปเที่ยวเล่นเปิดโลกทัศน์กันหน่อย”
ยวี่เจิ้นผิงจากมณฑลเสฉวนยิ้มกล่าว: “ฉันไม่มีข้อทักท้วง”
ถานชวนจากมณฑลเจ้อเจียงเอ่ยว่า “ฉันก็เห็นด้วยเช่นกัน”
ฮั่วไห่หยางจากมณฑลส่านซีลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็พยักหน้ารับ: “ฉันก็เอาด้วย”
เมื่อเห็นว่าทุกคนเห็นพ้องต้องกันเป็นเสียงเดียวกัน เติ้งหยุนซงจึงชวนคุยอย่างอารมณ์ดี: “ถ้าอย่างนั้นพวกนายคิดว่าที่ไหนน่าไปล่ะ? เราควรไปชมความยิ่งใหญ่ของกำแพงเมืองจีน สัมผัสความงดงามตระการตาของพระราชวังต้องห้าม หรือไปชมความยิ่งใหญ่อลังการของจัตุรัสเทียนอันเมินดีล่ะ?”