เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 316: ทั้งเมืองต้องตื่นตะลึง
"อาเจิน เธอรู้ไหมว่าชุมชนตระกูลเติ้งแห่งนาเยแจกห้องพักกันแล้ววันนี้?"
"แจกห้องพักเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?"
"ใช่แล้ว ชุมชนตระกูลเติ้งแห่งนาเยสร้างเสร็จเรียบร้อยแล้วนะ อาเจิน เธอไม่ได้แวะไปดูหน่อยเหรอ?"
"ฉันเคยเข้าไปข้างในชุมชนนั้นแค่ครั้งเดียวเมื่อสามเดือนก่อน หลังจากนั้นถึงจะผ่านไปบ่อยๆ แต่ก็มองแค่จากข้างนอก ไม่เคยเดินเข้าไปข้างในอีกเลย ฉันไม่รู้จริงๆ นะเนี่ยว่าชุมชนจะสร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว!"
"ฉันเพิ่งไปดูมาตอนเที่ยงนี้เอง ทั่วทั้งชุมชนสร้างออกมาได้สวยงามมาก เหมือนกับเดินเข้าไปในสวนสาธารณะเลย ตอนนี้ต้นไม้ใบหญ้าเพิ่งจะปลูกยังโตไม่เต็มที่ ถ้าอีกไม่กี่ปีข้างหน้าพวกต้นไม้โตขึ้น ฉันไม่อยากจะคิดเลยว่าชุมชนนี้จะสวยงามขนาดไหน"
"โอ้ ฟังเธอพูดแบบนี้แล้ว เดี๋ยวตอนบ่ายฉันต้องแวะไปดูซะหน่อยแล้วล่ะว่ามันจะสวยขนาดไหนกันเชียว"
"มันสวยเหลือเกินจริงๆ เมื่อเทียบกับชุมชนตระกูลเติ้งแห่งนาเยแล้ว บ้านที่เราอยู่กันตอนนี้มันด้อยกว่าเยอะเลย!"
"เธอพูดกับฉันแบบนี้ได้นะ แต่ระวังอย่าให้หลุดปากพูดออกไปข้างนอกล่ะ การที่เราได้รับการจัดสรรบ้านพักแบบนี้ก็ทำให้พนักงานคนอื่นอิจฉากันมากพออยู่แล้วนะ!"
"ฉันเข้าใจน่า ฉันก็แค่บ่นเปรยๆ กับเธอเฉยๆ อาเจิน ประเด็นหลักคือบ้านในชุมชนตระกูลเติ้งแห่งนาเยมันสวยจริงๆ แถมพื้นที่ในห้องก็กว้างขวาง ฉันได้ยินคนในตระกูลเติ้งเขาคุยกันว่าแต่ละห้องกว้างถึง 160 ตารางเมตรเลยนะ น่าอิจฉาสุดๆ"