กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 315: จัดสรรห้องพักในชุมชน ทั้งครอบครัวต่างตื่นเต้นดีใจ
ช่วงบ่าย ณ หมู่บ้านนาเย ที่หน้าบ้านของเติ้งหยุนเฉียง เด็กน้อยตัวแสบหน้าตาเหมือนกันสองคนกำลังวิ่งไล่จับกันอย่างสนุกสนาน
เด็กน้อยจอมซนคู่นี้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากลูกชายฝาแฝดของเติ้งชางฟู่และกวนหยองยิง คนพี่ชื่อโก우ซาน (โกวซาน) ส่วนคนน้องชื่อโกวซี่ เป็นชื่อเล่นในวัยเด็กแบบชนบททั่วไปของยุคสมัยนั้น
เด็กชายสองพี่น้องคู่นี้อายุเกือบสี่ขวบครึ่ง กำลังอยู่ในวัยที่เรียกว่า "ปล่อยเกาะ" หากไม่เหนื่อยหอบหรือล้มป่วย ทั้งคู่จะวิ่งเล่นไล่จับกับเด็กวัยเดียวกันตลอดทั้งวัน ไม่มีทางอยู่นิ่งได้เลย
กวนหยองยิงนั่งเย็บผ้าอยู่ที่หน้าประตู นาน ๆ ครั้งจะเงยหน้าขึ้นมองลูกชายทั้งสองที่กำลังวิ่งเล่น พร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าโดยไม่รู้ตัว
ตอนที่เอยังอยู่บ้านเดิม แม้ว่าฐานะทางบ้านจะไม่ถึงกับแย่ที่สุดในหมู่บ้าน แต่ก็นับว่าเป็นเรื่องยากที่จะได้กินเนื้อสัตว์สักครั้งในรอบเดือน การได้กินไข่สักฟองทุก ๆ สิบหรือสิบห้าวันก็นับว่าดีมากแล้ว ปกติแล้วพวกเขามักจะกินแค่ผักดองและผักสีเขียวที่ใส่น้ำมันเพียงน้อยนิดเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่เธอแต่งงานเข้ามาในหมู่บ้านนาเย ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
แม้ว่าช่วงแรกจะลำบากอยู่บ้าง แต่นั่นเป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น ทันทีที่ผลผลิตลิ้นจี่ของครอบครัวเริ่มออกขาย ชีวิตความเป็นอยู่ก็เริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ
หลังจากนั้น พวกเขาก็ร่วมปลูกแตงโมกับท่านปู่เก้า ทำให้รายได้เพิ่มขึ้นทุกปี