เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 314: หนึ่งชั้น หนึ่งราชวงศ์ หนึ่งครัวเรือน หนึ่งแผ่นดิน
หนานหนิง ภัตตาคารรุ่ยอี้ เติ้งชือหรงกำลังดื่มน้ำชาและทานติ่มซำอยู่กับรองคณบดีและสถาปนิกจากสถาบันออกแบบสถาปัตยกรรม
ภัตตาคารรุ่ยอี้แห่งนี้เพิ่งเปิดให้บริการในปีนี้ด้วยเงินทุนสนับสนุนจากบริษัทจัดเลี้ยงรัฐวิสาหกิจหนานหนิง และเป็นสถานที่แห่งแรกในหนานหนิงที่ผู้คนสามารถฟังงิ้วกวางตุ้งไปพร้อมกับการลิ้มลองติ่มซำได้
หลังจากทักทายพูดคุยตามมารยาทเล็กน้อย เติ้งชือหรงก็เอ่ยถามขึ้นว่า "ผู้อำนวยการหวงครับ อีกนานแค่ไหนโครงการจัตุรัสอู่เย่ว์ของผมถึงจะสร้างเสร็จหรือครับ?"
จัตุรัสอู่เย่ว์คือชื่อที่เติ้งชือหรงตั้งให้กับอาคารที่กำลังก่อสร้างอยู่ ณ จัตุรัสเฉาหยาง เนื่องจากบุตรชายทั้งห้าคนของเขาถูกตั้งชื่อตามภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้า การตั้งชื่ออาคารนี้ว่าอู่เย่ว์จึงถือว่าเหมาะสมลงตัวเป็นอย่างยิ่ง
ผู้อำนวยการหวงส่งยิ้มและตอบกลับว่า "เถ้าแก่เติ้ง วางใจได้เลยครับ การก่อสร้างจัตุรัสอู่เย่ว์ดำเนินไปอย่างราบรื่นมาก และจะเสร็จทันก่อนวันขึ้นปีใหม่แน่นอนครับ"
เถ้าแก่เติ้งพยักหน้ารับ จิบชาเบาๆ แล้วพูดต่อว่า "ผู้อำนวยการหวง ที่ผมชวนคุณมาดื่มชาวันนี้ หลักๆ ก็เพื่อปรึกษาเรื่องการตกแต่งบ้านครับ"
ดวงตาของผู้อำนวยการหวงเป็นประกายขึ้นมาทันที เขารีบถามว่า "เติ้งชือหรง คุณวางแผนที่จะมอบหมายงานตกแต่งจัตุรัสอู่เย่ว์ให้ทางเราด้วยหรือเปล่าครับ?"