กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 286: ตระกูลเติ้งแห่งนาเยผู้มั่งคั่ง
สวนสาธารณะประชาชนป๋อไป๋
เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามอันชวนปวดหัวนี้ จูจุนเจี๋ยไม่มีทีท่าตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขากล่าวตอบว่า "สถานการณ์แบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก"
เติ้งอุนเจินกะพริบตาปริบๆ แล้วซักไซ้ไล่เลียง "ทำไมถึงไม่มีทางเป็นไปได้ล่ะ?"
จูจุนเจี๋ยหัวเราะเสียงดังลั่น "เธอจะลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าฉันเป็นข้าราชการของรัฐ? ตอนนี้ประเทศกำลังดำเนินนโยบายวางแผนครอบครัว ทั้งชายและหญิงมีบุตรได้แค่คนเดียวเท่านั้น ถ้าฉันอยากจะมีลูกมากกว่านั้น ฉันคงต้องลาออกจากงานแล้วล่ะ"
เติ้งอุนเจินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะแห้งๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้น เพราะผู้คนในหมู่บ้านนาเยต่างก็มีลูกกันหลายคน ทำให้ชั่วขณะหนึ่งเธอหลงลืมเรื่องนโยบายวางแผนครอบครัวนี้ไปเสียสนิท และปัญหาที่เธอกังวลจึงไม่ใช่ปัญหาอะไรเลยสักนิด
ทั้งสองเดินพูดคุยกันไปตามทางในสวนสาธารณะ เมื่อเดินครบรอบสวนไปหนึ่งรอบ ท้องฟ้าก็ค่อยๆ มืดลง
แม้ว่าความปลอดภัยในเขตอำเภอจะดีขึ้นมากนับตั้งแต่เริ่มมีการกวาดล้างอาชญากรรมเมื่อปีที่แล้ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ อันตรายที่ซ่อนเร้นยังคงมีอยู่ ดังนั้นเติ้งอุนเจินและคนอื่นๆ ในอำเภอจึงไม่เคยออกไปไหนมาไหนคนเดียว และในยามค่ำคืน พวกเขาจะพยายามหลีกเลี่ยงการออกนอกบ้านถ้าไม่จำเป็นจริงๆ
หากเป็นคนอื่น เติ้งอุนเจินคงจะรีบกลับบ้านไปนานแล้ว นางจะยังมาเดินเตร็ดเตร่อยู่ในสวนสาธารณะตอนฟ้ามืดค่ำแบบนี้ได้อย่างไร