บทที่ 254: ความโกลาหลครั้งใหญ่ในหมู่บ้านนาเยี่ย

บทที่ 254: ความโกลาหลครั้งใหญ่ในหมู่บ้านนาเยี่ย

จางกั๋วอัน ในฐานะที่เป็นนักปฏิวัติรุ่นเก่า ไม่ใช่บุคคลที่อิทธิพลของเขาจะถูกมองข้ามได้ง่ายๆ แม้ว่าในปัจจุบันเขาจะทำหน้าที่เป็นเพียงแค่คนเฝ้าประตูเท่านั้น หลังจากที่เขาตกลงช่วยเหลือ เติ้งซือหรง ในการหาใบอนุญาตซื้อโทรทัศน์ เขาก็จัดการมอบใบอนุญาตนั้นให้แก่ เติ้งซือหรง ภายในเวลาเพียงวันเดียว ซึ่งความรวดเร็วนี้นับว่าน่าทึ่งเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อได้ใบอนุญาตซื้อโทรทัศน์มาอยู่ในมือ เติ้งซือหรง ก็ตรงไปที่ห้างสรรพสินค้าทันที และใช้เงิน 440 หยวนเพื่อซื้อโทรทัศน์ดำขาวขนาด 12 นิ้ว

เขาเลือกผลิตภัณฑ์แบรนด์ภายในประเทศ แม้ว่าในยุคนี้โทรทัศน์แบรนด์ญี่ปุ่นโดยทั่วไปจะมีคุณภาพที่ดีกว่าแบรนด์ในประเทศ แต่ เติ้งซือหรง ก็ยังคงเลือกที่จะสนับสนุนสินค้าไทย...เอ้ย สินค้าภายในประเทศ ถึงแม้ว่าแบรนด์โทรทัศน์ที่เขาอุดหนุนในท้ายที่สุดจะล้มหายตายจากไปอย่างไร้ร่องรอยในอนาคต แต่เขาก็ยังคงมุ่งมั่นที่จะสนับสนุนมันอย่างไม่ลังเล

อย่างไรก็ตาม โทรทัศน์เครื่องนี้เป็นเพียงสิ่งของที่ใช้ทดแทนไปก่อนในช่วงเปลี่ยนผ่านเท่านั้น เขามีแผนที่จะเปลี่ยนเป็นโทรทัศน์สีภายในหนึ่งหรือสองปีข้างหน้า

ส่วนโทรทัศน์ดำขาวเครื่องนี้ เขาจะเก็บรักษาไว้เป็นของสะสม การนำมันออกมาดูในอีกหลายสิบปีข้างหน้าคงจะเป็นความทรงจำที่ดีของครอบครัว

หลังจากซื้อโทรทัศน์แล้ว เติ้งซือหรง ยังได้ซื้อแบตเตอรี่ความจุสูงที่สุดอีกแปดก้อน พร้อมด้วยสายไฟ หลอดไฟ ขายึดเสาอากาศ และอุปกรณ์เบ็ดเตล็ดอื่นๆ