บทที่ 238 เรื่องเหลือเชื่อ

บทที่ 238 เรื่องเหลือเชื่อ

ยามบ่าย

ณ สำนักงานอุตสาหกรรมและการพาณิชย์เขตแห่งหนึ่งในเมืองหลวง หลี่ฉางเซิงกำลังสะสางแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงาน เพื่อเตรียมตัวเลิกงาน

เขาได้รับการจัดสรรให้มาทำงานที่นี่หลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัยในปีนี้ สำนักงานอุตสาหกรรมและการพาณิชย์นับเป็นหน่วยงานที่ดีเยี่ยม ทั้งในปัจจุบันและอนาคต ด้วยภูมิหลังของเขา เดิมทีไม่มีทางที่เขาจะมีโอกาสได้เข้ามาทำงานในหน่วยงานที่ดีขนาดนี้ แต่เขามีแฟนสาวสมัยเรียนมหาวิทยาลัยซึ่งครอบครัวมีอิทธิพลไม่น้อย

ทั้งคู่แต่งงานกันก่อนเรียนจบ จากนั้นด้วยความพยายามของพ่อตา ทำให้เขาได้รับการบรรจุให้มาทำงานที่นี่

หลี่ฉางเซิงรู้สึกพึงพอใจในตัวภรรยาปัจจุบันเป็นธรรมดา นางไม่เพียงแต่มีความรู้ความสามารถรอบด้านและครอบครัวยังมีเส้นสาย ยิ่งไปกว่านั้น นอกเหนือจากหน้าตาที่ธรรมดาแล้ว ก็ไม่มีจุดบกพร่องอื่นใดอีกเลย

เมื่อพูดถึงเรื่องหน้าตา หลี่ฉางเซิงก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงแฟนสาวที่เขาเคยคบหาด้วยเมื่อหลายปีก่อน สมัยที่ถูกส่งตัวไปใช้แรงงานในชนบท ณ เมืองไป่เซ่อ เขตปกครองตนเองกวางซีจ้วง

แม้ว่าเด็กสาวคนนั้นจะมาจากหมู่บ้านชนบท แต่ในฐานะที่เป็นหญิงสาวที่งดงามที่สุดในหมู่บ้าน ทั้งหน้าตาและรูปร่างของนางได้มัดใจเขาไว้อย่างแท้จริง ดังนั้น ต่อให้พ่อแม่จะคัดค้าน เขาก็ยังยืนกรานที่จะแต่งงานกับนางให้ได้